asıl

Browser lacks capabilities required to play.

Upgrade or switch to another browser.

Loading…

**<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Masada eski, tozlu bir <<linkappend "günlük">> duruyordu. Sayfalarını yavaşça araladım: *'14 Mart, adaya ayak bastığımız ilk gün... Harita bizi yanıltmadı.'* yazıyordu.<</linkappend>> Gece yarısı yaklaşırken odadaki mum titremeye başladı. </div> </div>** <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Duvara asılı olan <<linkappend "eski tabloya">> yakından baktım. <br><br> <img src="images/tablo.jpg" class="book-image"> <br> Tablodaki kadının gözleri sanki odadaki her hareketimi takip ediyordu. <</linkappend>> Rüzgar pencereleri zorluyordu. </div>

<img src="images/gorsel-adi.jpg" class="tweet-image"> İleride görselleri eklemek istediğinde, Twine projenin kayıtlı olduğu klasörde images adında bir klasör açıp fotoğrafları oraya atabilirsin. Kodun içindeki şu satırın yorum işaretlerini () kaldırarak görselleri aktif edebilirsin:

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "theme" volume 0.7 loop play>> Seni arayıp o anahtar <<linkappend "sözcükleri">> <span style="color: #ff4a4a;">//kurban cenin pozisyonunda...//</span> <</linkappend>> söylediklerinde neyle karşılaşacağını az çok biliyordun. Gideceğin olay mahalinde delil aramanın çorabının öteki tekini aramaktan farksız olacağını da. Aradığın şeyin nerede olduğunu ve hatta ne aradığını dahi bilmesen de önünde sonunda dikkatini çekecek bir ipucuyla karşılaşacaktın. Köşeyi dönerken ayağına takılan bir taş gibi ansızın duyuracaktı sana varlığını. </div> </div> <<linkreplace "Devam Et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Mobilyalar estetik bağlamdan yoksun, yalnızca işlevleri için oradan buradan toplanıp bir araya getirilmiş döküntüler. Bir oda bir salondan oluşan bodrum kat bir daire. İki odanın arasında hem koridor hem de mutfak görevi gören daracık bir alan. Tavana yakın duran küçük pencereler de olmasa hücreden farksız. Tezgahın üzeri çöp poşetleriyle dolu. Evin farklı köşelerinde sigara izmaritleriyle dolmuş pet şişeler var. Burası zaten bir ölü eviymiş, ölüsünü bekleyen bir mezarmış çoktan. Bu seni şaşırtmıyor çünkü <<linkappend "önceki kurbanlarda">> <<linkappend "//Alaz Sonat//">> //24 yaşında bir hayat kadınıydı. Apartman dairesinde ölü bulundu. Öldürüldükten sonra yatağına çırılçıplak yatırılıp cenin pozisyonuna getirilmişti. Temiz, kırmızı bir çarşaf serilmişti bedeninin altına. Yumuşacık ipektendi. Kurbanın <<linkappend "ağzından sızan kan">><span style="color: #ff4a4a;"> //Boğularak öldürülmüştü ama kanı sonradan akıtılmıştı...// </span><</linkappend>> çarşafa azıcık yayılıp kırmızının daha koyu bir tonunda kuruyup kalmıştı. Kimsesi yoktu.// <</linkappend>> <<linkappend "//Sencer Kıran//">> //65 yaşında memur emeklisi. Beş yıl önce eşini kaybetmiş. Ne çocuğu var ne de yaşayan herhangi bir akrabası. Komşularının getirdiği yemekleri kabul edermiş ama tabak çanaklarını geri vermek için dahi hiçbirinin kapısını çalmamış. Kokudan rahatsız olan komşularının ihbarıyla evine girildi. Çırılçıplak yatıyordu yatağında, cenin pozisyonuna getirilmişti bedeni. <<linkappend "Ağzı kanlıydı.">><span style="color: #ff4a4a;"> //...çünkü katil onun da dilini kesmişti öldürdükten sonra.// </span><</linkappend>>// <</linkappend>> <</linkappend>> da durum pek farklı değildi... </div> </div> <<linkreplace "Devam Et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkappend "Oykun">> <span style="color: #ff4a4a;"> //Komiser Oykun Kutlu. Seni arayan oydu. Güvenebileceğin, az rastlanır türden bir polis... ve dost. // </span><</linkappend>> kurbanın yanıbaşında seni bekliyor. Tek kişilik, duvara yaslanmış bir yatağın üzerine yine kırmızı bir çarşaf gerilmiş. Ceset çırılçıplak soyulup cenin pozisyonuna getirilmiş. Her şeyin yerli yerinde oluşuna sevinmeli misin? Hayır, birbirinin tıpatıp aynısı on cinayet mahaline daha gitsen bir adım yol alamayacağını biliyorsun. Bir şeyler yolunda gitmemeli... Katil bir şeyi unutmalı, çarşafın rengi tutmamalı, kurban sağına değil de soluna yatırılmış olmalı... Sıranın sana geçmesi için katilin bir hata yapması gerekiyor. Ama sonrasında hata diye anmayacaksınız bunu. Ne sen ne de katil... O bulunmak istemişti, sen ise onun hakikatine erecek dedektiftin. Ölümler, cinayetler birbirinizin narsizmini doyurduğunuz bir oyuna dönüşecekti. Öyle mi olacaktı, öyle mi olsun istiyordun... Çünkü son <<linkappend "vaka">><span style="color: #ff4a4a;"> //...hatırlamak istemiyorsun.// </span><</linkappend>> böyle sona ermedi, hiçbir zaman da sona ermeyecek. </div> </div> <<linkreplace "Devam Et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Oykun gözlerini kurbandan ayırıp sana çeviriyor. Yıllar içinde buna benzer sahneleri o kadar çok yaşadınız ki sorularının yanıtlarını çoktan hazırladı bile. <<linkappend "//Maktülün adı...//">> //Ulaş Orhun. 22 yaşında. İsmini arattık, yetimhanede büyümüş. 18'ini doldurduğu gibi bir sürü işe girmiş çıkmış. Biraz uyumsuz bir karaktermiş ama aksini ummak komik olurdu.// <</linkappend>> <<linkappend "//Boğularak öldürülmüş...//">> //...aslında kurbanlarla ilgili garip bir durum var. Hepsi boğularak öldürülmüş ama karşı koymamışlar. Katil suratlarına yastığı bastırırken öylece ölmeyi beklemişler.// <</linkappend>> <<linkappend "//Dili...//">> //öldükten sonra kesilmiş.// <</linkappend>> <<linkappend "//Ne düşünüyorsun...//">> //Erinç?// Bu sözcüğü yadırgıyorsun önce. Dünyayla arana çektiğin o perde kayıp gidiyor. Her gün usanmadan giyinip kuşandığın o sahte kimlik, gelişigüzel kestiğin sakalın, elinle şöyle bir düzelttiğin saçın, ütüsüz gömleğin, kısaca özensiz gözükmeye gösterdiğin o özen çözülüp dağılıyor. Oykun kötü niyetle yapmadı bunu, ne yaptığının bile farkında değil muhtemelen. //Ne düşünüyorsun dedektif?// diye sorardı genelde... Ama adını söyleme gereği duydu. Kim bilir ne kadar zaman sonra ilk kez söylüyordu bunu, ne kadar zamandır sen //dedektif, ağabey, beyefendi, kardeş// ve nice başka sözcüktün de Erinç değildin. Belki de ne düşündüğünü bilmek istiyordu sahiden. Yani cinayetlerden, katillerden öte <<linkappend "//ne düşünüyordun?//">> <span style="color: #ff4a4a;"> //Nasıl anlatacaksın ki zihnindeki boşlukları? Çünkü birbirine akıp duran iç içe geçmiş, karanlığın binbir tonunda dumanlar geziniyor zihninde. Belirli bir forma girmekten kaçınıyorlar, bir anlama gelmekten. Sözcüklere dökmeye çalıştıkça unutulan bir düş gibi.//</span> <</linkappend>> Kendine, insana ve yaşama dair... <<run $("#passages").addClass("screen-shake")>>\ <<timed 1s>><<run $("#passages").removeClass("screen-shake")>><</timed>>\ <</linkappend>> </div> </div> <<linkreplace "Devam Et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkappend "//Sence kurbanların ortak noktası var mı?//">> ...diye soruyorsun. Düşünedurduğun sahiden de buymuş gibi. "//Bariz bir tane var. Katil kimsesiz, yalnız insanları tercih ediyor.//" "//Çünkü kolay hedefler. Ölümleri kimsenin umurunda değil. Hatta insanlar katille empati kurmaya daha eğilimli. Bilirsin işte, hangi travması nedeniyle kurbanlarının dilini kesiyor falan...//" "//Medyanın halt yemesi. Bir de isim takmışlar. Söz Kesen.//" Bir kahkaha fırlayıveriyor ağzından. "//Başka isim bulamamışlar mı? Neyse ki rahimağzı katili falan dememişler. Söz Kesen he...//" <</linkappend>> <<linkappend "//Önceki cinayetlerden farklı bir şey var mı?//">> //Aslında var. Kurbanın ağzında küçük bir kağıt bulduk. Ben pek anlam veremedim. Bir de sen// \ <<linkappend "//bak.//">> //Rulo haline getirilmiş kağıdı usulca açıyorsun.// <span style="color: #ff4a4a;"> 813.45 / C115 / 1984 </span> <<linkreplace "Devam Et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Cidden bunun ne olduğunu anlamadın mı? Ondalık sınıflandırma sistemi. Yakınlarda bir kütüphane var mı?//" "//İki tane halk kütüphanesi var. Haklısın, bu kadar basit bir şeyi nasıl göremedim?//" "//Önemi yok. Ama derhal kütüphaneleri kontrol etmemiz gerekiyor. Birine ben giderim. Diğeri için bir polis görevlendir hemen. Bu kitabı bulmasını söyle.//" "//Merak etme. Hemen birini yolluyorum.//" <<linkreplace "Kütüphaneye git.">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Raflar arasında hızlıca dolaşıyorsun. Gözlerin sayılar arasında gidip geliyor. Türk Edebiyatı/Şiir kategorisine varınca yavaşlıyorsun. Parmakların kimi eskimiş kimi tamamen sökülmüş kitap sırtları arasında geziniyor. Nihayet duruyorsun. \ <<linkappend "//813.45... C115... 1984... //">> İnce bir kitap bu. Oturup okumaya kalksan bir saatini bile almaz. Ama buna gerek kalmıyor. Kitap elinde adeta kendiliğinden açılıyor. Köşesi kıvrılmış bir sayfa. Birtakım dizeler fosforlu kalemle işaretlenmiş. <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;">//Tanrının düşüyüz, dedi, o yaşlı adam Bizi unutunca ölüyüz. Basbayağı bir ölü Bilmem ki bu sözleri ben Hangi sözle buluşturdumdu o zaman.//</span> <<linkreplace "Devam et...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Dönüp dönüp okuyorsun satırları. Tanrının düşüyüz... <<linkappend "Tanrı...">> <<linkappend "Düş...">> <<linkappend "Ölü...">> <<linkappend "Uyku...">> <<linkappend "Cenin...">> <<linkappend "Susku...">> [[...]] <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkappend>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>>

<if $anahtarVar>> yazmakla <<if $anahtarVar is true>> yazmak tamamen aynı şeydir. Eğer yanlış olup olmadığını kontrol etmek istersen <<if not $anahtarVar>> da diyebilirsin. <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Yerde parıldayan metal bir <<linkappend "nesne">> gördüm. Yakından bakınca bunun pirinç bir anahtar olduğunu anladım ve cebime attım.<<set $anahtarVar to true>><</linkappend>> </div> </div>

cenin pozisyonunda dili kesilmiş cesetler. çünkü ancak o şekilde imgelem dünyasından tanrıyla bir olunur. Kolektif bir rüya ile varmak ona.

<<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <div class="image-container"> <img src="eyes.png" alt= "eyes" class="story-image"> </div> Hepsi sana çevirmişler gözlerini. Az önce söylediğin bir şeyin yankısı henüz terk etmemiş salonu ama sen duymuyorsun artık. Sen söyleyebileceğini, söylemek istediklerini bir anda deyiverdin. Büyük hazırlanışından haberi yok hiçbirinin, artık olmayacak da. Yalnızca son sözleri bilir onlar. Son bakışı hatırlarlar. Atlayışı görürler, momentumu kazandığın o deparı bilmezler. <<linkreplace "Devam Et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Yüzlerindeki et eriyor birden. O şaşkın ifade çenelerinden aşağı akıp gidiyor. Tazeleniyor, daha körpe bir hal alıyor ciltleri. Ama bu sefer ifade farklı. Kaşlar çatık, dudak uçları aşağı bakıyor. Gözleri halen sende. Bir tek onu değiştiremeyeceksin. Gözleri sende olacak hepsinin. İnsanlığın gözleri üzerinde. Tekil bir yüzü anımsamak istediğinde göz göze geleceksin o kimseyle, kaçamak bir bakış atmaya yeltendiğinde fark edilmemen mümkün olmayacak. <<linkreplace "Devam Et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Yüzlerin arasında bir tanesi var ki hem tanıdığın ve hem tanımadığın; sevmek istediğin ama sevemediğin; şefkatini aradığın ama kendisinden köşe bucak saklandığın, o senin büyük yargıcın. Göz göze geldiniz ve o yüzler kalabalığı yitip gitti. Upuzun karanlık bir koridorun iki ucunda birbirine bakakalan iki adam. Sen ve... sen. Kendinin üçüncü tekil kişisi olmaya alışıktın, kaldı ki herkes biraz dışarıdan görür ve anlatır kendisini. Herkes biraz yorgun bir maceracıdır kendi zihninde. Ama bu ilk kez oluyor. İlk kez kendinle karşı karşıya geliyorsun. <<linkreplace "Devam Et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> O tanıdık an yaklaşmakta, hissedebiliyorsun. Dizginleri eline almayı başardın. Bunun bir düş olduğunu itiraf etmek kalıyor geriye. Ancak geç kalacaksın, sen hakikate varamadan buhar olup uçacak bu diyar. Öteki dünyaya ait bir ses karşındaki adamın bakışlarından çekip kurtarıyor seni. Telefonun çalıyor... <<linkreplace "Telefona cevap ver.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Alo... Ne yaptın bulabildin mi bir şeyler...//" "//Evet... Ben...//" "//Uyuyor muydun? Her neyse. Şöyle ki aradığımız kitabı birisi almış. Kayıtlardan adresini bulduk. Oraya doğru hareket ediyoruz şimdi.//" "//Tamam... Hemen geliyorum,//" diye yanıtlıyorsun. "//Orada ne bulacağımızı az çok tahmin ediyorum.//" <<linkreplace "Adrese git.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Tekinsiz bir gecekondu mahallesinden geçiyorsun. Yolda in cin top oynuyor ama perdelerin ardındaki meraklı ve tedirgin bakışları hissedebiliyorsun. Rastgele bir eve girecek olsan yasadışı herhangi bir şey bulmakta zorlanmazsın. Gelgelelim polisin kokusunu alabilen insanlar bunlar. Çoktan saklandılar yuvalarına, garibanlık kaftanlarını çektiler omuzlarına. Başka vakit olsa bir sırtlan sürüsü seni çepeçevre sarıp gırtlağına çökecek bu insanlar, kötü başlamış ve muhtemelen öyle de sona erecek yazgılarının kurbanı bir avuç mazlumu oynuyorlar şu an. <<linkreplace "Devam et.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Oykun ve ekibi derme çatma bir gecekondunun önünde konumlanmış. "//Seni bekledik,//" diyor Oykun. Daha fazla açıklama yapmadan işaret ediyor adamlarına. Her şey çok hızlı gelişiyor sonrasında. Kapılar kırılıyor, sesler yükseliyor, polislerin fenerinden çıkan ışık huzmeleri dört bir yana uzanıp uçuşan toz zerreciklerini aydınlatıyor. "//İçerisi temiz.//" Tam olarak değil aslında, artık tehdit unsuru olmayan birisi var rutubet kokan bu gecekonduda. Aksiyon durulunca odalarda tur atıyorsun hemen. Ne aradığın belli, ne bulacağın da. Neyse ki etrafta çok eşya yok; sağda solda beş litrelik su damacanaları, küçük pet şişeler, sigara izmaritleri... Burası bir ev bile olmayabilir. Birtakım müptezellerin uğrak noktası belki. Nihayet diğerlerine kıyasla biraz daha büyükçe bir odada duraksıyorsun. Ortaya bir örtü serilmiş, hafifçe kabarık. Düşünmeden çekiyorsun örtüyü. Bir deri bir kemik kalmış genç bir adam cenin pozisyonunda yatıyor. Çırılçıplak. "//Bizim kitapkurdu bu muymuş?//" diyor Oykun. "//Ne demezsin.. Kimmiş, neciymiş bir araştırın ama içimden bir ses bunun bir önemi olmadığını söylüyor. Buraya kitap için geldik.//" "//Bunun için birini daha öldürmeye gerek var mıydı peki? Kütüphanede bırakması yeterliydi.//" "//Anlatmak istediği her neyse bunu gerektiriyor belki.//" "//Peki kitabı bulabildin mi?//" Cesede biraz daha yaklaşıyorsun. Katilin kitabı gizleyebileceği pek bir yer yok. Kurbanın dirsekleri arasında duruyor <<linkappend "kitap.">> <span style="color: #ff4a4a;">//Liselere Hazırlık - Matematik Soru Bankası// </span> "//Daha edebi bir şey beklerdim...//" "//Evet, garip bir tercih doğrusu. İçinde önemli bir şey var mı?//" "//Bakıyorum... Bana sorarsan bu kitap da tıpkı kurbanlar gibi bir amaca hizmet etmek uğruna rastgele seçilmiş. Demek istediğim bir matematik kitabında ne olur? Sayılar... Ve evet işte burada!//" Fosforlu kalemle işaretlenmiş birtakım sayılara denk geliyorsun. Sonra birkaç tanesine daha. "//Kurbanlarda da durum benzer. Bu kişilerin ortak noktaları basit. Gözden çıkarılabilirler. Birilerini öldürmek istiyordu, kendisini zorlamayacak kimselerin peşine düştü. Cenin, çıplaklık, kırmızı örtü... Ve şimdi sayılar. Onu bulmanın yolu ipuçlarından geçiyor.//" Konuşurken bir yandan da işaretlenmiş sayıların bulduğu sayfaların arasına parmağını koyuyorsun. Sayfalar ilerledikçe sayıları aklında tutmak giderek zorlaşıyor. "//Söylediğim sayıları not eder misin?// Sen söylüyorsun, Oykun not ediyor: <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 3x1... </span> "//Sadece sayılar değil öyleyse, işlemler de mi var?//" "//Öyle görünüyor.//" <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 8x2 7x4 5x3 3x2 7x3 3x1 </span> "//Devam mı?//" "//Az kaldı...//" <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 3x2 2x1 7x3 2x1 2x2 3x2 6x2 4x3 </span> "//Ve bitti. Ne var elimizde?//" "//Hiçbir fikrim yok.//" Sayıları yazdığı <<linkappend "kağıdı">> <<linkappend "3x1 8x2 7x4 5x3 3x2 7x3 3x1 3x2 2x1 7x3 2x1 2x2 3x2 6x2 4x3" >> İlk işin sayıları çarpmak oluyor. Başka sayılar elde etmek dışında hiçbir fayda sağlamıyor bu sana. 3 16 28 15 6 21 3 6 2 21 2 4 6 12 12 "//Hayır, halen bir şey ifade etmiyor.//" "//Bilgisayar... Ne bileyim, kasa <<linkappend "şifresi">><span style="color: #ff4a4a;"> Sanmıyorum, fazla uzun ve herhangi bir bağlamdan yoksun. Öyleyse çarpma işlemine ne gerek vardı, sayıları direkt yazabilirdi. Hem hangi kasaya ya da bilgisayara ait olduğuna daire elimizde hiçbir veri yok. </span><</linkappend>> falan mı acaba?//" diye soruyor Oytun. "//Bir <<linkappend "örüntüye">><span style="color: #ff4a4a;"> Bak bu olabilir işte. Gelgelelim bu sefer de örüntüyü bulmak iş. Şu zeka sorularını oldum olası sevmemişimdir. Şimdi bakalım... Hayır, sayılar arasında hiçbir bağlantı bulamıyorum. </span><</linkappend>> göre sıralanmışlar diyeceğim ama...//" "//Yoksa <<linkappend "diğer kitaba">><span style="color: #ff4a4a;"> Nasıl peki? Orada işaretlenmiş dizeler vardı. Bu sayılar o dizelere mi denk düşüyor belki de harflere... Birtakım harfler yan yana geliyor sadece, işe yaramıyor...</span><</linkappend>> mı işaret ediyor bu sayılar?//" diye bir başka fikir sunuyor Oykun. O sırada <<linkappend "telefonu">> <span style="color: #ff4a4a;"> <<audio "theme" stop>><<audio "efekt1" play>> Tanıdık ve nostaljik bir melodiyle çalıyor telefon. Sanki bildiğin bir müzik parçasını başarısız bir orkestradan dinliyorsun. "//Efendim kızım... Bu saatte neden yatmadın... Tamam bunu daha sonra konuşsak olur mu? Şu an işteyim... İyi geceler, ben de seni seviyorum...//" Sana bir bakış atıp ekliyor, "//Bu yaşlarda insanı çok zorluyorlar cidden.//" "//Senin zil sesine takıldım bir an. Tuhaf hissettirdi.//" "//Bana da oluyor bazen. Eski tip cep telefonu kullanmanın etkisi olsa gerek. Tüplü televizyonlar da aynısını hissettiriyor biliyor musun?//" "//Zor olmuyor mu?//" "//Hiç de bile. Şuna baksana, kaç kere yere düştü, başından neler geçti, çizik yok,//" bir yandan cebinden çıkardığı telefonunu sana doğru sallıyor, "//tek sıkıntı mesaj yazarken zorluyor biraz, gözler de görmeyince.//" "//Aa tabii, onlarda <<linkappend "mesaj">> //Bir dakika... //Bana <<linkappend "telefonunu ver hemen...//">> <div class="image-container"> <img src="telefon.png" alt= "Oykun'un telefonu" class="story-image"> </div> //Sanırım anladım. 3x1... 1 kere 3'e basarsam "D" harfini elde ediyorum. Öyleyse...// <div class="message-decoder"> /* Buradaki her satır, bir harfi ortaya çıkarır */ <br><<linkappend "3x1">> D <</linkappend>> <br><<linkappend "8x2">> U <</linkappend>> <br><<linkappend "7x4">> S <</linkappend>> <br><<linkappend "5x3">> L <</linkappend>> <br><<linkappend "3x2">> E <</linkappend>> <br><<linkappend "7x3">> R <</linkappend>> <br><<linkappend "3x1">> D <</linkappend>> <br><<linkappend "3x2">> E <</linkappend>> <br><<linkappend "2x1">> A <</linkappend>> <br><<linkappend "7x3">> R <</linkappend>> <br><<linkappend "2x1">> A <</linkappend>> <br><<linkappend "2x2">> B <</linkappend>> <br><<linkappend "3x2">> E <</linkappend>> <br><<linkappend "6x2">> N <</linkappend>> <br><<linkappend "4x3">> I <</linkappend>> </div> <</linkappend>> <</linkappend>> yazmak ölümdü resmen.//" </span><</linkappend>> çalıyor. "//Sen bakadur, buna cevap vermem lazım. Kızım arıyor.//" <</linkappend>> <</linkappend>> sana uzatıyor. <<linkreplace "Kağıttaki sayıların ne anlama geldiğini biliyorsun...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <div class="password-box"> /* Metin kutusu: Tıklayınca sayfayı yenilemesin */ <<textbox "$sifre" "">> /* Buton: Sayfayı yenilemez, sadece şifreyi kontrol eder */ <<button "Mesaj bu.">> <<replace "#sonuc">> <<if $sifre.toUpperCase().trim() eq "DUSLERDEARABENI">> <br><span style="color: #4CAF50;">//Evet...//</span><br> <<link "Devam et">> <<goto "Doğru">> <</link>> <<else>> <br><span style="color: #f44336;">//Hayır, bu değil...//</span> <</if>> <</replace>> <</button>> <div id="sonuc"></div> </div> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> DÜŞLERDE ARA BENİ. <<audio "dream" volume 1 loop play>> <<linkreplace "KİMSİN SEN?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "KİMSİN SEN?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"ADI SANI SANA BİR ŞEY İFADE ETMEYECEK BİRİ."</span> </div> </div> <<linkreplace "NEREDEYİM BEN?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "NEREDEYİM BEN?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"BEN YOL GÖSTERMEDİKÇE KAYBOLACAĞIN BİR YERDE."</span> </div> </div> <<linkreplace "NE İSTİYORSUN?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "NE İSTİYORSUN?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"İSTEMESEM DE ER GEÇ BANA VERECEĞİN BİR ŞEYİ. ÇÜNKÜ KEFALETİNİ ANCAK BU ŞEKİLDE ÖDEYEBİLECEĞİNE İNANIYORSUN."</span> </div> </div> <<linkreplace "NEDEN BEN?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "NEDEN BEN?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"BEN HAKİKATİ VAAZ EDİYORUM, BİLMEDEN CEMAATİM KİM."</span> </div> </div> <<linkreplace "BENİ NASIL BULDUN?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "BENİ NASIL BULDUN?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"BEN SENİ DEĞİL, ÖTEKİNİ BULDUM. TAKİP ETTİM ONUN ALAYCI GÜLÜŞÜNÜ. ALT ETTİĞİ KİMDİ, KİMİN VİCDANINA KAZIMIŞTI OTUZ İKİ DİŞİNİ. SONRA SENİN KABUSLARINI GÖRDÜM. İTİRAF ETMEYE GEÇ KALDIĞIN BİR HATANIN IZDIRABINI TAŞIYORDUN YÜREĞİNDE."</span> </div> </div> <<linkreplace "NEDEN ÖLDÜRDÜN O İNSANLARI?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "NEDEN ÖLDÜRDÜN O İNSANLARI?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">"O BÜYÜK DÜŞE VARMAK İÇİN KÜÇÜK KURBANLAR GEREK. GÖRDÜM ONLARIN DÜŞLERİNİ, KABUSLARINI... ZİHİNLERİNDEKİ UĞULTUYU SUSTURDUM. ERİSİNLER DİYE İÇİNDE</span> <<linkappend "YEKPARE BİR DÜŞÜN.">> <br><br> "Zihnimi dünyadan yalıtan bu sis, içindeyim onun, görüyorum değil mi o YEKPARE DÜŞÜ? Yoksa... Görülüyor muyum o DÜŞÜN içerisinde?" <br><br> <<linkreplace "...">> <span style="color: #ff4a4a;">HENÜZ DEĞİL. HENÜZ VARMADIN BÜYÜK DÜŞE.</span> <<audio "dream" stop>> <<link "..." "HATIRLIYORSUN.">><</link>> <</linkreplace>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> </div> </div> </div>

<<cacheaudio "theme" "ortam.mp3">> <<cacheaudio "dream" "açılım.mp3">> <<cacheaudio "efekt1" "mozart.mp3">> <<audio "efekt1" volume 0.1>> <<cacheaudio "tik" "tik.wav">> <<set $karisikKelimeListesi to ["SEN", "KİMSİN?"]>> /* Oyuncunun seçtiği sıra */ <<set $secilenKelimeler to []>>

<<linkreplace "HATIRLIYORSUN.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <div class="image-container"> <img src="grin.png" alt= "grin" class="story-image"> </div> <<linkreplace "Sırıtıyordu...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Duruşma bitti, karar verildi. Sanık suçluydu. Aylardır aranan katili sen enseledin. Kimse bilmiyordu ama polise sen işaret ettin nereye gideceğini, kimi ters kelepçe götüreceklerini, kimi mahkemeye çıkaracaklarını. Bir halk kahramanıydın ama halkın bundan haberi yoktu. Buna alışıktın. Bir acil durum butonu gibi oradaydın sen, geriye hiçbir çare kalmadığında bir anda akla gelen... <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Katil duruşma salonundan polis nezaretinde çıkarılırken seni tanımayan o halka eşlik etmekten kendini alamadın. Bir ırz düşmanı ya da katil olmamanın getirdiği beleş ahlaki üstenciliği kuşandın. Tiksintiyle, öfkeyle baktın adama. Başı önde gidiyordu şimdi. Defalarca kez masum olduğunu iddia etmişti. Yüzlercesi, binlercesi gibi... Kabil'den beri böyleydi bu. <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Onca delile rağmen çabalamaktan vazgeçmemişti. İradesini kırmak için onu alıkoydukları sorgu odalarında masumiyetinde ısrarcıydı. Kendi masumiyetine inanmadıkça insan zulme direnebilir miydi? O inancı yıkmayı başaran kişi sen oldun. Polise katilin parmak izlerini taşıyan cinayet silahını verdiğinde o kapı kapandı. Direnmekten vazgeçti adam. Anlamıştı, darağacı kesindi artık. <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Şimdi düşününce bu öykü çok fazla tesadüf içeriyordu. O vakitler üzerine kafa yormak istemediğin türden tesadüflerdi bunlar. Olay mahalini ertesi gün dolaştığında bir çöp konteynırında cinayet silahını bulmak... Bir önceki gün polis bakmamış mıydı oraya? Kuşku tohumları ekilmişti bir kez içine ama sen dinlememeyi tercih ettin. Sormadın ki kendine delillere erişebilecek, seni az çok tanıyan birisi, oraya tekrar geleceğini ve aradığını bulana kadar aramaktan vazgeçmeyeceğini bilen biri... <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Ama artık çok geç. Çünkü katil götürülüyor. O bile geri dönüşün olmadığını biliyor, daracağını kabullendi. Belki de son sözlerini düşünüyor, çünkü bu dünyaya bırakabileceği başka bir şey kalmadı. O öldü, gerçekleşmiş ölümünü bekliyor, kendisiyle ölümünün bir araya geleceği o kısacık anı. Hatta o duruşma salonunda ölümüyle buluşacağı anı bilen tek kişi o. Sen yaşayanların tarafındasın. Bakıyorsun şöyle bir etrafına... Yaşayanların, katil ve ırz düşmanı olmayanların yüzlerine... Ve görüyorsun, kısacık bir an için... <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <div class="image-container"> <img src="grin.png" alt= "grin" class="story-image"> </div> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Sana sırıtan biri var. Gözlerini senden kaçırmaya da niyeti yok gibi. Ama sen kaçırıyorsun gözlerini. Hakikate geç kaldın ve artık öğrenmek istemiyorsun gerçeği. Çünkü kimseyi inandıramayacağın türden bir aydınlanış bu. Tanımadığın o sırıtış aylardır süren kovalamacanın öyküsünü değiştiriyor. Ancak zamanı geri alamazsın, öyküyü baştan anlatamazsın... O masum adamı ipten alamazsın. <<link "..." "UYANIŞ">><</link>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<<linkreplace "Start.">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "theme" volume 0.7 loop play>> You knew more or less what you would encounter when they called you and spoke those key <<linkappend "words">> <span style="color: #ff4a4a;">//the victim was found in fetal position...//</span> <</linkappend>>. You also knew that searching for evidence at the crime scene would be no different than searching for the other sock of a pair. Even if you didn't know what you were looking for, you would eventually come across a clue that would catch your attention. Like a stone that you stumble on while turning a corner, it would suddenly make its presence known to you. </div> </div> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> The furniture is devoid of any aesthetic context, just junk gathered from here and there, solely for their utility. A basement apartment consisting of two rooms. A narrow space between them serving both as a corridor and a kitchen. If it weren't for the small windows near the ceiling, it would be no different from a cell. The counter is full of trash bags. There are plastic bottles filled with cigarette butts in different corners of the house. This place was already a house of the dead, a grave waiting for its corpse. It doesn't surprise you because it was almost the same with the <<linkappend "previous victims.">> <<linkappend "//Alaz Sonat//">> //She was a 24-year-old sex worker. Found dead in her apartment. After being murdered, she had been laid naked on her bed and put into the fetal position. A clean, red sheet had been spread under her body. It was soft silk. The blood <<linkappend "oozing from the victim's mouth">><span style="color: #ff4a4a;"> //She had been strangled, but her blood was spilled afterwards...// </span><</linkappend>> had spread slightly on the sheet, drying in a darker shade of red. She had no one.// <</linkappend>> <<linkappend "//Sencer Kiran//">> //A 65-year-old retired civil servant. He had lost his wife five years ago. He had no children or any living relatives. He would accept meals brought by his neighbors, but wouldn't even knock on any of their doors to return the dishes. His apartment was entered upon the report of neighbors bothered by the smell. He was lying naked on his bed, his body had been placed in the fetal position. <<linkappend "There was blood in his mouth.">><span style="color: #ff4a4a;"> //...because the killer had cut his tongue as well after killing him.// </span><</linkappend>>// <</linkappend>> <</linkappend>> </div> </div> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkappend "Oykun">> <span style="color: #ff4a4a;"> //Commissioner Oykun Kutlu. He was the one who called you. The kind of policeman you could trust... also a friend. // </span><</linkappend>> is waiting for you next to the victim. Another red sheet is stretched over a single bed leaning against the wall. The corpse was stripped naked and placed in the fetal position. Should you be glad that everything is in its place? No, you know that even if you went to ten more crime scenes identical to each other, you wouldn't make a step of progress. Something should go wrong... The killer should forget something, the color of the sheet shouldn't match, or the victim should be lying on their left instead of their right... For the turn to pass to you, the killer needs to make a mistake. But if that happened, you wouldn't call it a mistake. Neither you nor the killer... He wanted to be found, and you were the detective who would be granted his truth. The deaths, the murders would turn into a game where you fed each other's narcissism. Was it going to be like that, was that what you wanted it to be... Because the last <<linkappend "case">><span style="color: #ff4a4a;"> //...you don't want to remember.// </span><</linkappend>> didn't end that way, and it never will. </div> </div> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Oykun takes his eyes off the victim and turns to you. Over the years, you have experienced scenes similar to this so many times that he has already prepared the answers to your questions. <<linkappend "//The victim's name...//">> //Ulash Orhun. 22 years old. We looked up his name; he grew up in an orphanage. He started and quitted a bunch of jobs as soon as he turned 18. He was a bit of an problematic character, but it would be strange to expect otherwise.// <</linkappend>> <<linkappend "//Strangled...//">> //...actually, there's a strange thing about the victims. All of them were suffocated to death, but they didn't put up a fight. While the killer pressed the pillow onto their faces, they just waited to die.// <</linkappend>> <<linkappend "//His tongue...//">> //was cut after he died.// <</linkappend>> <<linkappend "//What do you think...//">> //Erinch?// You find this word strange at first. The veil you drew between yourself and the world is slipping away. That false identity you dress up every day without fail, the beard you trim casually, the hair you straighten with a sweep of your hand, your unironed shirt, in short, that meticulous care you take to look careless, dissolves and scatters. Oykun didn't do this with bad intentions, he probably doesn't even realize what he did. //What do you think, detective?// he used to ask... But he felt the need to say your name. Who knows for how long it had been since he last said it, for how long you were //detective, brother, sir, mate// and many other words but not Erinch. Maybe he really wanted to know what you were thinking. Beyond the murders, beyond the killers <<linkappend "//what were you thinking?//">> <span style="color: #ff4a4a;"> //How are you going to explain the void in your mind? For in your mind, swirling, intertwined mists are drifting, shifting through a thousand shades of darkness. They avoid taking a certain form, becoming a meaning. Like a dream forgotten as you try to put it into words.//</span> <</linkappend>> About yourself, about man, and about life... <<run $("#passages").addClass("screen-shake")>>\ <<timed 1s>><<run $("#passages").removeClass("screen-shake")>><</timed>>\ <</linkappend>> </div> </div> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkappend "//Do you think there's a link between the victims?//">> ...you ask. As if that was indeed what you were thinking about. "//There is an obvious one. The killer prefers lonely, solitary people.//" "//Because they are easy targets. Their deaths don't matter to anyone. People are even more prone to empathize with the killer. You know, he had trauma, had a bad chilhood and he cuts his victims' tongues, etc...//" "//The media's stupidity. They've even given him a name. The Tongue Taker.//" A laugh bursts out of your mouth. "//Couldn't they find another name? Luckily they didn't call him the cervical killer or something. The Tongue Taker, huh...//" <</linkappend>> <<linkappend "//Is there anything different from the previous murders?//">> "//Actually, there is. We found a small piece of paper in the victim's mouth. I couldn't make much sense of it. <<linkappend "Take a look at it yourself."//">> //You carefully open the rolled-up paper.// <span style="color: #ff4a4a;"> 813.45 / C115 / 1984 </span> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Seriously, you haven't realized what this is? It is Decimal Classification System. Is there a library nearby?//" "//There are two public libraries. You're right, how could I not see such a simple thing?//" "//It doesn't matter. But we need to check the libraries immediately. I'll go to one. Have a policeman assigned for the other. Tell him to find this book.//" "//Don't worry. I'm sending someone right away.//" <<linkreplace "Go to the library.">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> You move quickly between the shelves. Your eyes move back and forth between the numbers. When you reach the Turkish Literature/Poetry category, you slow down. Your fingers hover between book spines, some worn out, some completely torn off. Finally, you stop. \ <<linkappend "//813.45... C115... 1984... //">> This is a thin book. If you were to sit down and read it, it wouldn't even take an hour. But there is no need for that. The book opens almost by itself in your hand. A dog-eared page. Some lines seem to be marked with a highlighter. <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;">//We are God's dream, said that old man When He forgets us, we are dead. Just plain dead I wonder with what words Did I pair these back then.//</span> <<linkreplace "Continue...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> You read the lines over and over. We are God's dream... <<linkappend "God...">> <<linkappend "Dream...">> <<linkappend "Dead...">> <<linkappend "Sleep...">> <<linkappend "Fetal...">> <<linkappend "Silence...">> [[...->...İNG]] <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkappend>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>>

<<linkreplace "Günler geçti...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Bir haber yok katilden. <<linkappend "Düşlerine">><span style="color: #ff4a4a;"> //Bekledin, yalan değil. Şekerlemeler, öğle uykuları. Düşlerinin penceresini aralık bıraktın hep, ona soracağın soruları aklının bir köşesine yazıp öyle yattın. Varlığına alışageldiğin bir yarayı tekrar kavlattı katil, artık ağrısını duymadığın bir sancıyı hatırlattı. Tekrar unutamıyorsun, eski haline dönemiyorsun. O'nu bekliyorsun.//</span> <</linkappend>> bir daha uğramadı. <<linkreplace "...yürüyorsun.">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Sokaklarda yürüyorsun... Biri sana seslensin istiyorsun, biri seni elinden tutup götürsün. Hatta aklına getirmemen gereken bir düşüncenin kıyısında dolanıp duruyorsun. Çözmeye çalışacağın bir gizem daha, sonuna dek takip edeceğin biraz daha kan... Bir cinayet daha... Lütfen bir cinayet daha... <<linkreplace "Allah rızası için...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Allah rızası için yardım edin...//" diyor kaldırımda oturan yaşlı dilenci. "//Açım.//" Elin istemsizce cebine gidiyor. Hiç bozukluğun yok. Gözlerinin içine öylece bakıyor <<linkappend "bu yalnız ve kimsesiz adam...">><span style="color: #ff4a4a;"> Adama karşı hissettiklerini tanımlamakta zorlanıyorsun. Acımak değil, hüzün değil. Önceki kurbanları hatırlıyorsun. Yalnız ve kimsesizleri. Adı konmamış bir duygu bu. Tecrübe ederek anlamdırabileceğin türden. Seni eyleme çağıran bir dürtü...</span><</linkappend>> [[Açsan benimle gel.]] </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Adam söylediklerine anlam veremiyor önce. Tekrar ediyorsun. "//Açım demedin mi? Sofraya bir tabak fazla koyarım, yemeğini yer dönersin buraya.//" Gözlerinde kararsızlığı görebiliyorsun. Seninle gelmesini istiyorsan onu ikna etmelisin. [[İstersen duş da alırsın.]] [[HAYIR, BUNU YAPMAYACAĞIM.]] </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">NEYİ?</span> <<audio "dream" volume 1 loop play>> </div> [[ÖLDÜRMEYECEĞİM.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">BENİ DUYMAK İSTEMİYOR MUYDUN?</span> </div> [[SENİ ŞİMDİ DE DUYUYORUM.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> AMA ANLAMIYORSUN. </span> </div> [[ÖYLEYSE ANLAT.]]

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Gözlerinin içine bakmaya devam ediyor. [[Bir de uyku çekersin.]] [[HAYIR, BUNU YAPMAYACAĞIM.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Ha gayret... [[Sen bilirsin...]] [[HAYIR, BUNU YAPMAYACAĞIM.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> İkna olmuş görünüyor, yavaş hareketlerle toparlanıp ayağa kalkıyor. [[Takip et beni.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Dilenci tek kelime etmeden peşinden geliyor. Asansöre binene kadar kokuyu fark etmemiştin. <<linkreplace "Kapıyı açıp...">> Kapıyı açıp içeriyi işaret ediyorsun. Adam odanın ortasına geçip bir sonraki emrini bekliyor. <<linkreplace "Devam et...">> Dolapta ne varsa çıkarıp önüne koyuyorsun adamın. Aklından bazı sahneler geçiyor... <<linkreplace "//Tanrının düşüyüz...//">> "//Tanrının düşüyüz.//" Sesi yorgun ama gözlerindeki boş bakışlar yitmiş. <<linkreplace "//Devam et...//">> Sen devam ettiriyorsun yaşlı adamın bıraktığı yerden: "//...dedi yaşlı adam.//" <<linkreplace "//Devam et...//">> Aklında sorular var. Adam ayağa kalkıyor. Kendinden emin adımlarla evin içerisinde dolaşıyor. <<linkreplace "//Devam et...//">> Yatak odana girip gözden kayboluyor. Dolap gıcırtıları... Sonra <<linkappend "sessizlik...">> <span style="color: #ff4a4a;">Adımların yavaş, o ürkek yavru köpek sensin şimdi. Yatak odanın önüne gelince kapıyı aralayıp içeri </span> <<linkappend "bakıyorsun.">><span style="color: #ff4a4a;"> "//İçeri gel,//" diyor yaşlı adam. [[Çırılçıplak soyunmuş, cenin pozisyonunda yatıyor. Sırtı sana dönük.]]</span><</linkappend>> <</linkappend>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> DİLİN SINIRLARINI AŞ. SÖZCÜKLERDEN ARIN. IŞIKTAN ÖNCEKİ KARANLIĞA İN, TEMSİLİ MÜMKÜN OLMAYAN BİÇİMSİZLİĞE. </span> </div> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> ETİN VE BİLİNCİN ÖNCESİNE, ANLAMIN VE ALGININ... KENDİNE SARILIP YALNIZCA AMA YALNIZCA AKIŞINI DUYDUĞUN KANIN BEŞİĞİNE... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> ÖNCE KAN KIRMIZI BİR ÇARŞAF SER YATAĞINA... </span> [[HAYIR...]] [[SERECEĞİM.]] </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> RİTÜELİ BİLİYORSUN. BİR KURBAN GEREK YEKPARE DÜŞ İÇİN. </span> </div> [[TAMAM, KENDİMİ KURBAN EDECEĞİM.->SERECEĞİM.]] [[Dilenciyi kurban edeceğim.->Açsan benimle gel.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> SONRA SOYUN... </span> [[SOYUNACAĞIM.]] </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> UZAN ANA RAHMİNE BİR BEBEK GİBİ. </span> [[UZANACAĞIM.]] </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> VE BEKLE. DÜŞÜNMEKTEN YORGUN DÜŞÜP DÜŞÜNMEZ OLANA DEĞİN. </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> SOYUTLA KENDİNİ TA Kİ DAİRENİN KAPISININ GICIRTISINI BİLE DUYMAZ OLANA DEĞİN... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> DUYAMADIĞIN AMA SANA YAKLAŞAN BU AYAK SESLERİ BENİM... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> ŞİMDİ YANI BAŞINDAYIM. BAK SAÇLARINI OKŞAYAN BU PARMAKLAR BENİM... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> ENSENDE DUYDUĞUN NEFES BENİM... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> YÜZÜNE YASTIĞI VAR GÜCÜYLE BASTIRAN BU ELLER BENİM... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> ÖLÜ BEDENİNDEN DİLİNİ KESİP AYIRAN KATİL BENİM... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> [[...->....]] </span> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> SON. </span> <<audio "dream" stop>> [[(Öteki sonu görmek için yol ayrımına geri dön.)->Açsan benimle gel.]] </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" volume 1 loop play>> <span style="color: #ff4a4a;">O KADAR ÇOK BEKLEDİM Kİ BU ANI... MEZARLIKLARA GIPTAYLA BAKMAK NEDİR BİLEMEZSİN. [[HAKİKATE]] ERMENİN BEDELİNİ ÖDEDİM ÖMRÜM BOYUNCA.</span> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">KENDİME DAİR TÜM İMGELER ZİHNİMDEN YİTİP GİTTİ. NEYE BENZERİM, BEN KİMİM BİLMEM. MİLYONLARCA İNSANIN ACISINI VE UMUDUNU AYNI ANDA HİSSETMEKTEN NE ADIM NE DE BİR [[ÖYKÜM]] KALDI.</span> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">BEN ANLATANDIM, SİZİ SİZE ANLATIP DURDUM. [[KAOSA]] ŞEKLİNİ VEREN, DÜŞ ALEMLERİNDEKİ İMGELER YIĞININI AYIKLAYAN BENDİM. VE BENDEN ÖNCE BİR BAŞKASIYDI, BENDEN SONRA BELKİ DE SEN...</span> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">TANRININ DÜŞÜ ETRAFA SAÇILMIŞ BİNBİR TÜRLÜ GÖRÜNÜMDÜR. ORADA YILDIZLAR DOĞAR VE ÖLÜR. ORADA MEDENİYETLER YÜKSELİR VE YIKILIR. BİZ İNSANLAR VIZILDARIZ, TANRIYA DUYURMAK İSTERİZ BU [[YANILSAMAYI]].</span> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">AMA O DUYMAYACAK BİZİ. HİÇBİR ZAMAN. KENDİ ÖYKÜMÜZÜ UYDURMAYA DEVAM EDECEĞİZ. [[BİR BAŞKASI BIRAKTIĞIMIZ YERDEN ALANA KADAR.]]</span> </div>

<<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> </div> They have all turned their eyes to you. The echo of something you said moments ago has not yet left the room, but you no longer hear it. You said what you could, what you wanted to say, all at once. None of them knew of your great preparation, and they never will. They only know the last words. They remember the last look. They see the jump, but they don't know the momentum you built up for the dash. <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> The flesh on their faces suddenly melts. That bewildered expression flows down their jaws. It refreshes, their skin takes on a more youthful appearance. But this time the expression is different. Eyebrows are furrowed, the corners of their lips are turned downwards. Their eyes are still on you. That is the one thing you won't be able to change. All their eyes will be on you. Humanity's gaze is upon you. When you want to recall a single face, you will lock eyes with that person; when you attempt to cast a fleeting glance, it will be impossible not to be noticed. <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Among the faces, there is one that is both familiar and unknown; one you wanted to love but couldn't; the one whose compassion you sought but from whom you hid in every corner—your great judge. You locked eyes, and that crowd of faces vanished. Two men staring at each other at opposite ends of a long, dark corridor. You and... you. You were used to being your own third-person observer; besides, everyone sees and describes themselves a bit from the outside. Everyone is a bit of a tired adventurer in their own mind. But this is the first time it's happening. For the first time, you are coming face to face with yourself. <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> That familiar moment is approaching; you can feel it. You have managed to take the reins. All that remains is to admit that this is a dream. But you will be too late; before you can reach the truth, this realm will evaporate into thin air. A voice from the other world pulls you away from the gaze of the man opposite you. Your phone is ringing... <<linkreplace "Answer the phone.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Hello... What have you done? Did you find anything...//" "//Yes... I...//" "//Were you sleeping? Anyway. Someone took the book we were looking for. We found his address from the records. We're heading there now.//" "//Okay... I'm coming right away,//" you reply. "//I guess I know what we'll find there.//" <<linkreplace "Go to the address.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> You pass through a sinister shantytown. The streets are desolate, but you can feel the curious and uneasy gazes behind the curtains. If you were to enter any random house, you wouldn't struggle to find something illegal. However, these people can catch the smell of the police from miles away. They have already hidden in their nests, pulling their cloaks of poverty over their shoulders. At any other time, these people, who would surround and choke you like a pack of hyenas, are playing the role of the oppressed, victims of a destiny that began badly and will likely end that way. <<linkreplace "Continue.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Oykun and his team are positioned in front of a makeshift house. "//We've been waiting for you,//" says Oykun. Without further explanation, he signals his men. Everything develops very quickly afterward. Doors are broken, voices are raised, the light beams from the police flashlights extend in all directions, illuminating the dust motes dancing in the air. "//The inside is clear.//" Not exactly; there is someone in this damp shack who is no longer a threat. As the action settles, you immediately tour the rooms. You know what you're looking for, and you know what you'll find. Luckily, there aren't many items around; five-liter water jugs here and there, small plastic bottles, cigarette butts... This place might not even be a home. Perhaps a haunt for some addicts. Finally, you pause in a room slightly larger than the others. A sheet has been spread out in the middle, slightly lumpy. You pull the sheet away without thinking. A young man, skin and bones, is lying in the fetal position. Naked. "//Is this our bookworm?//" says Oykun. "//Yeah sure, he looks like a bookworm... Investigate who he is, what he does, but my gut tells me it doesn't matter. We came here for the book.//" "//Was it worth killing another person for this? It would have been enough to leave it at the library.//" "//Perhaps whatever he wants to tell requires this.//" "//So, did you find the book?//" You approach the corpse a little closer. There aren't many places the killer could hide the book. It is resting between the victim's <<linkappend "elbows:">> <span style="color: #ff4a4a;">//High School Entrance Exams - Math Practice Testbook//</span> "//I would have expected something more literary...//" "//Yes, a strange choice indeed. Is there anything important inside?//" "//I'm looking... If you ask me, this book was also chosen randomly to serve a purpose, just like the victims. I mean, what's in a math book? Numbers... And yes, here it is!//" You stumble upon some numbers marked with a highlighter. Then a few more. "//The situation with the victims is similar. The common point of these people is simple. They are expendable. He wanted to kill someone, and he went after those who wouldn't struggle against him. Fetal position, nudity, red sheet... And now, numbers. The way to find him passes through the clues.//" As you speak, you place your finger between the pages where you found the marked numbers. As the pages progress, it becomes increasingly difficult to keep the numbers in your head. "//Will you note down the numbers I say?//" You say, Oykun notes: <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 3x3 4x3 6x2 3x1 </span> "//So it's not just numbers, there are operations too?//" "//It seems so.//" <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 6x1 3x2 4x3 6x2 3x1 </span> "//Continue?//" "//Almost there...//" <span style="background-color: rgba(255, 255, 0, 0.45); box-shadow: 0 0 4px rgba(255, 255, 0, 0.3); padding: 0 4px; border-radius: 2px;"> 7x3 3x2 2x1 6x1 7x4 </span> "//And that's it. What do we have?//" "//I have no idea.//" You look at the <<linkappend "paper.">> 3x1 4x3 6x2 3x1 6x1 3x2 4x3 6x2 3x1 7x3 3x2 2x1 6x1 7x4 "//A computer <<linkappend "password?">><span style="color: #ff4a4a;"> I don't think so, it's too long and lacks any context. Then why would they even need a multiplication, they could have just written the numbers directly. Plus, we have no data at all on which safe or computer it belongs to.</span><</linkappend>> I don't know, or for a safe or something?//" asks Oykun. "//I'd say they are arranged according to a <<linkappend "a pattern">><span style="color: #ff4a4a;"> See, this could actually work. However, finding the pattern is the real catch this time. I've never liked these logic puzzles anyway. Let's see now... No, I can't find any connection between the numbers.</span><</linkappend>> but..." "//Or does it refer to the <<linkappend "//other book?//">><span style="color: #ff4a4a;"> How, though? There were highlighted lines there. Maybe these numbers correspond to those lines, or perhaps to letters... And when you get those letters... No, it doesn't work.</span><</linkappend>> says Oykun. At that moment, his <<linkappend "phone">> <span style="color: #ff4a4a;"><<audio theme stop>> <<audio "efekt1" play>> The phone rings with a familiar and nostalgic melody. It’s as if you are listening to a piece of music you know, but performed by a terrible orchestra. "//Hello my dear... Why aren't you asleep at this hour... Okay, can we talk about this later? I'm at work right now... Goodnight, I love you too...//" He glances at you and adds, "//You know how they are at this age...//" "//I was stuck on your ringtone for a moment. It felt strange.//" "//I feel that a lot too. It must be some kind of nostalgia effect, you know. Those old televisions also do the same trick on me.//" "//Isn't it difficult?//" "//Not at all. Look at this, it's fallen how many times, been through so much, not a scratch,//" he shakes his phone at you, "//texting is a bit hard though, especially when you have a bad eyesight.//" "//Ah, of course, typing a message on them was hell... Wait a minute...//"</span> <<linkappend "Give me your phone...//">> <div class="image-container"><img src="telefon.png" alt="Oykun's phone" class="story-image"></div> //I think I understand. 3x3... If I press 3 three times, I get the letter "F". Yes, that's it!// <div class="message-decoder"> <br><<linkappend "3x3">> F <</linkappend>> <br><<linkappend "4x3">> I <</linkappend>> <br><<linkappend "6x2">> N <</linkappend>> <br><<linkappend "3x1">> D <</linkappend>> <br><<linkappend "6x1">> M <</linkappend>> <br><<linkappend "3x2">> E <</linkappend>> <br><<linkappend "4x3">> I <</linkappend>> <br><<linkappend "6x2">> N <</linkappend>> <br><<linkappend "3x1">> D <</linkappend>> <br><<linkappend "7x3">> R <</linkappend>> <br><<linkappend "3x2">> E <</linkappend>> <br><<linkappend "2x1">> A <</linkappend>> <br><<linkappend "6x1">> M <</linkappend>> <br><<linkappend "7x4">> S <</linkappend>> </div> <br><br><</linkappend>> <</linkappend>> rings. "//Wait here, I need to answer this. My daughter is calling.//" <</linkappend>> <</linkappend>> <br><br> <<linkreplace "You know what the numbers on the paper mean...">> <div class="password-box"> <<textbox "$sifre" "">> <<button "This is the message.">> <<replace "#sonuc">> <<if $sifre.toUpperCase().trim() eq "FINDMEINDREAMS">> <br><span style="color: #4CAF50;">//Yes...//</span><br> <<link "Continue.">><<goto "True">><</link>> <<else>> <br><span style="color: #f44336;">//No, that's not it...//</span> <</if>> <</replace>> <</button>> <div id="sonuc"></div> </div> <</linkreplace>>  </div> </div> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" volume 1 loop play>> FIND ME IN DREAMS. <<linkreplace "WHO ARE YOU?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "WHO ARE YOU?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">SOMEONE WHOSE NAME AND REPUTATION WON'T MEAN A THING TO YOU.</span> </div> </div> <<linkreplace "WHERE AM I?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "WHERE AM I?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">SOMEWHERE YOU WILL GET LOST UNLESS I LEAD THE WAY.</span> </div> </div> <<linkreplace "WHAT DO YOU WANT?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "WHAT DO YOU WANT?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">SOMETHING YOU WILL GIVE ME SOONER OR LATER, WHETHER YOU WANT TO OR NOT. BECAUSE YOU BELIEVE IT IS THE ONLY WAY TO REDEEM YOURSELF.</span> </div> </div> <<linkreplace "WHY ME?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "WHY ME?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">I PREACH THE TRUTH, UNKNOWING WHO MY CONGREGATION IS.</span> </div> </div> <<linkreplace "HOW DID YOU FIND ME?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "HOW DID YOU FIND ME?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">I DIDN'T FIND YOU, I FOUND THE OTHER ONE. I FOLLOWED HIS SARDONIC SMILE. HE DEFEATED SOMEONE, ENGRAVING THAT HUMILIATION TO SOMEONE'S CONSCIENCE. I SAW THAT SMILE IN YOUR NIGHTMARES. YOU WERE CARRYING IN YOUR HEART THE AGONY OF A MISTAKE YOU WERE TOO LATE TO CONFESS.</span> </div> </div> <<linkreplace "WHY DID YOU KILL THOSE PEOPLE?">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "WHY DID YOU KILL THOSE PEOPLE?"<br> <span style="color: #ff4a4a;">SMALL SACRIFICES ARE NEEDED TO REACH THAT GRAND DREAM. I SAW THEIR DREAMS, THEIR NIGHTMARES... I SILENCED THE DISQUIET IN THEIR MINDS. SO THAT THEY MIGHT DISSOLVE WITHIN</span> <<linkappend "A MONOLITHIC DREAM.">> <br><br> "It is this fog that tears my mind from the world, I am inside it now, in that MONOLITHIC DREAM, right? Or... am I being seen within that DREAM?" <br><br> <<linkreplace "...">> <span style="color: #ff4a4a;">NOT YET. YOU HAVE NOT YET REACHED THE GRAND DREAM.</span> <<audio "dream" stop>> <<link "..." "YOU REMEMBER">><</link>> <</linkreplace>> <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">SEN DEVAM ETTİRECEK MİSİN ÖYKÜYÜ?</span> </div> [[ÖYKÜYÜ DEVRAL, YAŞLI ADAMIN YERİNE GEÇ.]] [[KENDİN OLMAYA DEVAM ET.]]

<div class="book-segment" style="text-align: center;"> <img src="kapak.png" alt="Kapak" style="max-width: 100%; height: auto; border-radius: 4px;"> </div> <div class="book-segment"> <div class="button-container"> <a href="https://ispinoza.itch.io" target="_blank" class="yazar-buton">Written by Fatih Mert</a> <a data-passage="ingilizce 1" class="macro-button">English</a> <a data-passage="start" class="macro-button">Türkçe</a> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">DEDEKTİF, YAŞLI ADAMA YAKLAŞTI. O GÜNE DEĞİN BAŞINI KOYDUĞU, KILIFI SARARMIŞ, SÖNMÜŞ YASTIĞI ALDI.</span> İHTİYAR YASTIĞIN ALTINDA CAN ÇEKİŞİRKEN [[İKİ ADAMIN SESLERİ BİRBİRİNE AKTI.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinç kafasında binbir soruyla evinden dışarı attı kendini. Yıllardır oturduğu bu daire, etrafını saran bu eşyalar ona hiç bu kadar yabancı gelmemişti. Kendini sokağa atınca yalnızlığı daha bir büyüdü.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Katil ayağına kadar gelmişti işte. Kendini toplar toplamaz ilk işi Oykun'u aramak oldu.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> //Katil... evimde...// //Anlamadım...// //Evimi bulmuş. Şu an içerde...// //Hemen geliyoruz, güvenli bir yere geç.// </span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Uzaktan oturduğu apartmanı izlemeye koyuldu. Polis araçları binanın önüne birbiri ardına dizildi. Oykun en önde herkesi yönlendiriyordu. Polisler keskin hareketlerle sıraya girip binaya daldı. Sonra dünyanın en uzun sessizliği...</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinç bekledi...</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Bekledi...</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Nihayet aheste adımlarla binadan çıkan bir polis Oykun'a bir şeyler söyledi. Oykun binadan biraz uzaklaşıp telefonuna davranınca Erinç olan biteni anladı.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Şimdi Oykun onu arayacaktı. Katili evde bulamadıklarını söyleyecek, Erinç'in nerede olduğunu soracaktı. Onu gördüğüne emin miydin Erinç? Nereye gitmiş olabilirdi katil? Binanın tüm çıkışları kapatıldı ama senin bildiğin başka bir çıkış var mı?</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinç telefonu yanıtlamadı. Her şey bir neden sonuca bağlandıktan sonra inmiyordu yaşamın perdesi. Erinç o kapanış perdesini reddetmiş, şimdiyse hayal kırıklıklarına bir yenisini ekleyerek yoluna devam edecekti.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">İçinden bir ses ona Söz Kesen'den bir daha haber almayacaklarını söylüyordu. Belki bir gün bir başka isim ve öyküyle yardım dilenecekti insanlardan. Ama o kişi Erinç olmayacaktı artık.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Katil bir daha Erinç'in düşlerine uğramayacaktı.</span> <<linkreplace "Devam et...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" stop>> [[Yol ayrımına dön.->Açsan benimle gel.]] </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> KATİL ELLERİNE SON KEZ BAKTI. SON KEZ ANIMSADI VE [[UNUTTU]] KENDİ ADINI. SON KEZ VİCDAN AZABI DUYDU GEÇMİŞİNDEN VE TÜM GÜNAHLARINI SOYUNUP ATTI. </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> O ARTIK BİR HİÇ KİMSEDİR. SAÇILMIŞ SÖZCÜKLERİ TOPLAYIP YAZGILAR ÖRER, FISILDAR RÜZGARA. TA Kİ BİR GÜN ÖLÜMSÜZLÜK AĞIR GELİR. BEKLENMEDİK BİR KOKU UNUTULMUŞ BİR YAŞAMI, BİR KİMSE OLDUĞU GÜNLERİ HATIRLATIR ONA. UCU KENDİSİNE VARACAK BİR [[ÖYKÜ]] ANLATMAYA BAŞLAR. </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> BELKİ KOPARILMIŞ DİLLERİN, GÖMÜLMEMİŞ ÖLÜLERİN GEÇTİĞİ BİR ÖYKÜDÜR. AMA HEPSİNDEN ÖTE BİR [[ÖZLEMİN]] ÖYKÜSÜDÜR BU. </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> YAŞAMIN İLK SAATLERİNE, DİLİN HENÜZ DEĞMEDİ O YEKPARE DÜŞE DUYULAN ÖZLEMİN [[ÖYKÜSÜ.]] </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" stop>> SON [[Yol ayrımına dön.->Açsan benimle gel.]] </div>

<<linkreplace "YOU REMEMBER.">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkreplace "He was grinning...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> The trial was over, the verdict was given. The defendant was guilty. You were the one who cornered the long-wanted killer. No one knew, but you were the one who tipped off the police on where to go, whom to cuff and bring before the court. You were a hero, but the public had no idea. You were used to that. You were there like an emergency button, coming to mind in a flash when no other remedy remained... <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> As the killer was being led out of the courtroom under police escort, you couldn't help joining that crowd. You donned the free moral superiority of not being a rapist or a killer. You looked at the man with disgust, with anger. His head was bowed down now. He had claimed he was innocent time and time again. Like hundreds, thousands of others... It had been like this since Cain. <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Despite all the evidence, he hadn't stopped trying. In the interrogation rooms where they held him to break his will, he had insisted on his innocence. Could a person resist oppression without believing in their own innocence? You were the one who managed to break that belief. When you handed the police the murder weapon bearing the killer's fingerprints, that door closed. The man gave up resisting. He understood; the gallows were certain now. <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Thinking about it now, this story contained far too many coincidences. The kind of coincidences you didn't want to dwell on back then. Finding the murder weapon in a garbage dumpster when checking the crime scene the next day... Hadn't the police looked there the day before? Seeds of doubt had been planted inside you once, but you chose not to listen. You didn't ask yourself that someone who could access the evidence, someone who knew you well enough to know you would come back there and wouldn't stop searching until you found what you were looking for... <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> But it is too late now. Because the killer is being taken away. Even he knows there is no turning back, he has accepted the gallows. Perhaps he is thinking of his final words, because he has nothing else left to leave to this world. He is dead, awaiting his actualized death, that fleeting moment where he and his death will unite. In fact, he is the only one who knows the moment he will meet his death in that courtroom. You are on the side of the living. You take a look around... At the faces of the living, of those who are neither killers nor rapists... And you see, for a fleeting moment... <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> Someone is grinning at you. And he doesn't seem to have any intention of averting his eyes from you. But you are averting yours. You are late to the truth and you no longer want to learn it. Because this is the kind of enlightenment you can make no one believe. That unfamiliar grin changes the story of the chase that has lasted for months. Yet you cannot rewind time, you cannot retell the story... You cannot rescue that innocent man from the gallows. <<link "..." "AWAKENING">><</link>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<<linkreplace "Days passed...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> No news from the killer. <<linkappend "To your dreams">><span style="color: #ff4a4a;"> //You waited, that's no lie. Naps, afternoon slumbers. You always left the window of your dreams ajar, going to sleep with the questions you'd ask him tucked away in a corner of your mind. The killer ripped open a scab you'd grown used to, reminding you of an ache you no longer felt. You can't forget again, you can't go back to the way you were. You are waiting for Him.//</span> <</linkappend>> he never returned. <<linkreplace "...you are walking.">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> You are walking the streets... You want someone to call out to you, someone to take you by the hand and lead you away. In fact, you keep lingering on the edge of a thought you shouldn't. One more mystery to try and solve, one more blood trail to follow to the very end. One more murder... Please, just one more murder... <<linkreplace "For God's sake...">>\ <div class="book-segment"> <div class="book-text"> "//Help me, for God's sake...//" says the elderly beggar sitting on the pavement. "//I'm starving.//" Your hand instinctively goes to your pocket. You don't have any coins. He looks right into your eyes, <<linkappend "this lonely and destitute man...">><span style="color: #ff4a4a;"> You struggle to define what you feel toward the man. It isn't pity, it isn't sadness. You remember the previous victims. The lonely and the destitute. It's an unnamed feeling. The kind you can only make sense of by experiencing it. An impulse that calls you to action...</span> [[If you're hungry, come with me.]] <</linkappend>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> The man cannot make sense of what you're saying. You repeat yourself. "//Didn't you say you were hungry? An extra plate on the table wouldn't bother me at all, you can eat your meal and come right back here.//" You can see the indecision in his eyes. If you want him to come with you, you must persuade him. [[You can take a shower, too, if you like.]] [[NO, I WON'T DO THAT.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> He continues to look into your eyes. [[And you'll get some sleep.]] [[NO, I WON'T DO THAT.]] </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" volume 1 loop play>> <span style="color: #ff4a4a;">DO WHAT?</span> </div> [[I WON'T KILL.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">DIDN'T YOU WANT TO HEAR ME OUT?</span> </div> [[I CAN HEAR YOU NOW.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> BUT YOU DON'T UNDERSTAND. </span> </div> [[THEN EXPLAIN.]]

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> TRANSCEND THE LIMITS OF LANGUAGE. STRIP AWAY THE WORDS. DESCEND INTO THE DARKNESS BEFORE LIGHT, INTO THE FORMLESSNESS THAT CANNOT BE REPRESENTED. </span> </div> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> TO THE TIME BEFORE FLESH AND CONSCIOUSNESS, MEANING AND PERCEPTION... TO THE CRADLE OF BLOOD, WHERE YOU HUG YOURSELF AND HEAR NOTHING BUT ITS FLOW... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> FIRST, SPREAD A BLOOD-RED SHEET ACROSS YOUR BED... </span> [[NO...]] [[I WILL SPREAD IT.]] </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> YOU KNOW THE RITUAL. A SACRIFICE IS REQUIRED FOR THE MONOLITHIC DREAM. </span> </div> [[VERY WELL, I WILL SACRIFICE MYSELF.->I WILL SPREAD IT.]] [[I will sacrifice the beggar.->If you're hungry, come with me.]] </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THEN GET RID OF YOUR CLOTHES... </span> [[I WILL.]] </div> </div> <</linkreplace>>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> AND WAIT. UNTIL YOU GROW SO WEARY OF THINKING THAT YOU STOP THINKING ALTOGETHER. </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> DISSOCIATE YOURSELF UNTIL YOU CANNOT EVEN HEAR YOUR APARTMENT'S DOOR CREAK... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THOSE FOOTSTEPS YOU CAN NO LONGER HEAR ARE MINE... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> NOW I AM RIGHT BESIDE YOU. LOOK, THESE FINGERS CARESSING YOUR HAIR ARE MINE... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THE BREATH YOU FEEL ON THE BACK OF YOUR NECK IS MINE... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THESE HANDS PRESSING THE PILLOW AGAINST YOUR FACE WITH ALL THEIR MIGHT ARE MINE... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THE KILLER WHO CUTS AND SEVERS THE TONGUE FROM YOUR DEAD BODY IS ME... </span> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> [[...->END1]] </span> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <<linkreplace "...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> THE END. </span> <<audio "dream" stop>> [[Return to change your decision.->If you're hungry, come with me.]] </div> </div> <</linkreplace>>

<<link "A+">> <<run let currentSize = parseFloat(getComputedStyle(document.documentElement).getPropertyValue('--story-font-size')); if (currentSize < 24) { document.documentElement.style.setProperty('--story-font-size', (currentSize + 2) + 'px'); } >> <</link>> | <<link "A-">> <<run let currentSize = parseFloat(getComputedStyle(document.documentElement).getPropertyValue('--story-font-size')); if (currentSize > 12) { document.documentElement.style.setProperty('--story-font-size', (currentSize - 2) + 'px'); } >> <</link>>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> Almost there... [[It's your decision...]] [[NO, I WON'T DO THAT.]] </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> He looks convinced, he gathers himself with slow movements and stands up. [[Follow me.]] </div> </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> The beggar follows you without a word. You hadn't noticed the smell until you got into the elevator. <<linkreplace "Continue...">> You open the door and gesture inside. The man walks to the middle of the room and waits for your next command. <<linkreplace "Continue...">> You take whatever is in the closet and put it in front of the man. Scenes flash through your mind... <<linkreplace "//We are God's dream...//">> "//We are God's dream.//" His voice is tired, but the vacant look in his eyes is gone. <<linkreplace "//Continue...//">> You continue from where the old man left off: "//...said the old man.//" <<linkreplace "//Continue...//">> You have questions in your mind. The man stands up. He walks around the house with confident steps. <<linkreplace "//Continue...//">> He enters your bedroom and disappears from sight. The squeaking of the closet... Then <<linkappend "silence...">> <span style="color: #ff4a4a;">Your steps are cautious, you are that timid puppy now. When you reach the front of your bedroom, you slowly open the door and </span> <<linkappend "look inside.">><span style="color: #ff4a4a;"> "//Come in,//" says the old man. [[He has stripped naked, lying in the fetal position. His back is turned to you.]]</span><</linkappend>> <</linkappend>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> <</linkreplace>> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" volume 1 loop play>> <span style="color: #ff4a4a;">I HAVE WAITED SO LONG FOR THIS MOMENT... YOU CANNOT KNOW WHAT IT IS LIKE TO ENVY GRAVEYARDS. I HAVE PAID THE PRICE OF ATTAINING [[THE TRUTH]] ALL MY LIFE.</span> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">ALL IMAGES OF MYSELF HAVE FADED FROM MY MIND. WHAT I LOOK LIKE, WHO I AM, I DO NOT KNOW. AS I FELT THE PAIN AND THE HOPE OF MILLIONS OF PEOPLE AT ONCE, NEITHER MY NAME NOR A [[STORY]] OF MY OWN IS LEFT.</span> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">I HAVE BEEN THE NARRATOR, I HAVE KEPT TELLING YOU TO YOURSELVES. I AM THE ONE WHO HAS GIVEN SHAPE TO [[CHAOS]], WHO HAS SORTED OUT THE PILES OF VISIONS THAT APPEAR IN THE REALMS OF DREAMS. AND BEFORE ME IT WAS SOMEONE ELSE, AFTER ME PERHAPS YOU...</span> </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">GOD'S DREAM IS A THOUSAND DIFFERENT VISIONS SCATTERED ALL AROUND. THERE, STARS ARE BORN AND DIE. THERE, CIVILIZATIONS RISE AND FALL. OUR VOICES BUT A HUM TO MAKE GOD NOTICE THIS [[ILLUSION]].</span> </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">WILL YOU CONTINUE THE STORY?</span> </div> [[TAKE OVER THE STORY, TAKE THE OLD MAN'S PLACE.]] [[CONTINUE BEING YOURSELF.]] </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">THE DETECTIVE APPROACHED THE OLD MAN. HE TOOK THE YELLOWED, FLATTENED PILLOW THAT HE HAD RESTED HIS HEAD UPON UNTIL THAT DAY.</span> WHILE THE OLD MAN WAS AGONIZING BENEATH THE PILLOW, [[THE VOICES OF THE TWO MEN FLOWED INTO EACH OTHER.]] </div> </div> </div>

<div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinch threw himself out of his house with a thousand questions in his head. The apartment where he had lived for years, the items surrounding him had never felt so unfamiliar. Once he threw himself into the street, his loneliness grew even more.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">The killer had come right to his doorstep. As soon as he pulled himself together, his first task was to call Oykun.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;"> "//The killer... is in my house...//" "//I don't understand...//" "//He found my house. He's inside right now...//" "//We're coming right away, move to a safe place.//" </span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">He started watching the apartment building where he lived from afar. Police cars lined up in front of the building one after another. Oykun was at the very front, directing everyone. The police officers formed a line with sharp movements and rushed into the building. Then the longest silence in the world...</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinch waited...</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">He waited...</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Finally, a police officer coming out of the building at a slow pace said something to Oykun. When Oykun moved away from the building a bit and reached for his phone, Erinch understood what was going on.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Now Oykun was going to call him. He would say they couldn't find the killer in the house and ask where Erinch was. Were you sure you saw him, Erinch? Where could the killer have gone? All exits of the building were blocked, but do you know of another exit?</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">Erinch did not answer the phone. The curtain of life does not descend after everything is tied to a cause and effect. Erinch had rejected that closing curtain, and now he would continue on his way by adding a new one to his disappointments.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">A voice inside him was telling him that they would never hear from The Tongue-Taker again. Maybe one day he would beg for help with another name and story. But that person would no longer be Erinch.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">The killer would never visit Erinch's dreams again.</span> <<linkreplace "Continue...">> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <<audio "dream" stop>> [[Return to change your decision.->If you're hungry, come with me.]] </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div> <</linkreplace>> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> THE KILLER LOOKED AT HIS HANDS FOR THE LAST TIME. FOR THE LAST TIME, HE REMEMBERED AND [[FORGOT]] HIS OWN NAME. FOR THE LAST TIME, HE FELT REMORSE FOR HIS PAST AND SHED ALL HIS SINS. </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> HE IS A NOBODY NOW. HE GATHERS SCATTERED WORDS AND WEAVES DESTINIES, WHISPERING TO THE WIND. UNTIL ONE DAY, IMMORTALITY BECOMES TOO HEAVY. AN UNEXPECTED SCENT REMINDS HIM OF A FORGOTTEN LIFE, OF THE DAYS WHEN HE WAS SOMEONE. HE BEGINS TO TELL A [[STORY->öykü2]] WHOSE END WILL LEAD BACK TO HIMSELF. </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> THE STORY OF THE [[YEARNING FOR THE EARLY HOURS OF LIFE]], FOR THAT MONOLITHIC DREAM WHICH LANGUAGE HAS NOT YET TOUCHED. </div> </div> </div>

<div class="dreamy-passage dreamy-text"> <div class="book-segment"> <div class="book-text"> <span style="color: #ff4a4a;">BUT HE WILL NOT HEAR US. NEVER. WE WILL KEEP MAKING UP OUR OWN STORY [[UNTIL SOMEONE ELSE TAKES IT UP FROM WHERE WE LEFT OFF.]]</span> </div> </div> </div>